Een doorn in je hart

De afgelopen weken dacht ik steeds aan een zin.

TIjdens de opleiding tot yogadocent (yes, ik ben ook yogadocent en heb jaren lesgegeven) hadden we meditatieles waar we inzicht krijgen in de werking van de geest.

De leraar gaf ons filosofische en boeddhistische teksten waarvan wij de zin en betekenis leerden te ontdekken en voelen. Over een zin spraken we soms uren om zo echt begrip te krijgen over hoe de mens, geest en het leven werkt.

De zin is;

“Een doorn in je hart.” 

Dit is zo’n prachtig metafoor. 

Elk mens heeft grotere of kleinere doornen in hun hart. 

In de tekst staat verder dat “de mensheid spartelt als vissen in te weinig water.

Waardoor men alle kanten op rent. Pas als de doorn uit het hart is getrokken stopt men met rennen. Lopen mensen niet vast. 

De ouders die bij mij in de praktijk komen, hebben last van een doorn in hun hart.

Bewust of onbewust maar oh zo voelbaar. Het zit hun in de weg. 

Net als een splinter in je voet.

Om het even praktisch te maken; ooit een splinter in je voet gehad? 

Bij elke stap voel je de splinter zitten. Je probeert je voet anders neer te zetten, elke stap doet een beetje pijn, je probeert er geen aandacht aan te geven, het is irritant. Je weet bij de volgende stap dat de splinter toch weer dieper in je huid gaat. Er zit niets anders op dan de splinter uit te trekken, te peuteren soms. Al is het soms even gedoe. Je weet dat je dan verlost bent van dat stekende gevoel.

Zo is het ook met een doorn in je hart.

Ooit is deze in je hart gekomen. Meestal toen je kind was.

Je leeft er wat omheen, probeert het te negeren of juist heel hard je best te doen. 

En toch lukt het niet. 

Je hebt er last van, vaak of op sommige momenten. Bijvoorbeeld;


–       Je wordt boos op je kind omdat ze niet naar je luistert. En je snapt niet wat maakt, dat je zo reageert.

–       Je houdt alle ballen hoog, probeert aan alle eisen te voldoen, je bent doodop.

–       Je voelt je gestressed door je te volle agenda en je durft geen nee te zeggen toch verplichtingen.

Waar komt dit door? 

Een doorn in jouw hart die je laat spartelen als een vis in te weinig water. 

De doorn maakt je onvrij. 

De doorn belemmert je in je leven. 

Voel je dat je met een doorn rondloopt? 

Wil je er vanaf?

Je hart vullen met dat waar jij blij van wordt.

Reageer dan op deze mail. Dan kijken we samen, in een gesprek van een half uurtje, hoe ik je kan helpen.

En nee, ik ben niet van het type therapeut waar je gaat zitten herkauwen op je doorn 😉

We maken het bewust, halen hem uit je hart als jij klaar bent om los te laten en gaan je hart vullen. 

Zodat je nog meer kan leven vanuit wie je werkelijk bent. 

Op een manier die wel bij je past. 

Waar jij blij van wordt. 

Met een zacht en heel hart.

Scroll naar top